Είμαι η Ευαγγελία Καντεράκη
Πάντα με γοήτευε η εξερεύνηση.
Έχω περάσει μέσα από πολλούς διαφορετικούς κόσμους ακολουθώντας το ίδιο νήμα. Την τέχνη, την εικόνα, το σώμα, τον βελονισμό, τις σωματικές και ενεργειακές πρακτικές, την συστημική σκέψη και την αυτογνωσία. Από τον καθένα πήρα μια διαφορετική οπτική και έναν διαφορετικό τρόπο να παρατηρώ τη ζωή και τον άνθρωπο.
Για χρόνια τα έβλεπα ως ξεχωριστές διαδρομές. Σήμερα τα βλέπω ως κομμάτια του ίδιου παζλ.
Μιας διαδρομής που με έφερε ξανά και ξανά μπροστά στα ίδια ερωτήματα.
"Τι επικοινωνεί το σώμα όταν πονάει;
Πώς σχετιζόμαστε με τον εαυτό μας και τους άλλους;
Τι είναι αυτό που μας απομακρύνει από τον εαυτό μας και πώς μπορούμε να επιστρέψουμε σε αυτόν;
Και τι υπάρχει μέσα μας ή γύρω μας που δεν μπορούμε ακόμη να δούμε;"
Δεν πίστεψα ποτέ ότι ο άνθρωπος μπορεί να χωριστεί σε κομμάτια. Ούτε ότι μπορούμε να κατανοήσουμε μια δυσκολία κοιτάζοντας μόνο ένα μέρος της εικόνας.
Όπως στο σώμα το ένα σύστημα επηρεάζει το άλλο, έτσι και στη ζωή μας τίποτα δεν λειτουργεί πραγματικά απομονωμένο.
Το σώμα επηρεάζει τον τρόπο που αισθανόμαστε, τα συναισθήματα επηρεάζουν τις σχέσεις μας, οι σχέσεις επηρεάζουν την εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας. Και όλοι μας κουβαλάμε ιστορίες, εμπειρίες και επιρροές που ξεκινούν πολύ πριν από εμάς και συνεχίζουν να δρουν γύρω μας.
Ίσως γι' αυτό δεν έπαψα ποτέ να με ενδιαφέρει αυτό που βρίσκεται πίσω από την επιφάνεια των πραγμάτων.
Γιατί έχω δει ξανά και ξανά πως εκεί όπου οι άνθρωποι συναντούν αυτό που δυσκολεύονται περισσότερο να κοιτάξουν, συχνά κρύβεται και το επόμενο βήμα της διαδρομής τους προς τον εαυτό τους.
Και αυτός είναι ένας δρόμος που αξίζει να περπατήσει κανείς.